زایش درد

من گنه کارم! به اندازه تمام نطفه های ازادیی که در من بارور نشد

من گنه کارم! به اندازه تمام شب هایی که داماد مادرم تن خستگیش را در اغوشم خواباند

من گنه کارم! به اندازه تمام سیب های که مادرم هر روز به پدرم تعارف می کند

من گنه کارم! چون تمام پاکیم را در حراجی به قیمت یک بوسه دادم

من گنه کارم! چون مسیح به خاطر گناهان من مصلوب شد

من گنه کارم! چون پسر همسایه مان را مجبور کردم به سجاده همیشه پهن مادر بزرگش فواره بزند تا دیگر هرگز اندازه چاک مانتو های خواهرانم را به مادرنشان یاداور نشود

من گنه کارم! چون مادربزگم در هنگام تولد گناهم را به دوش کشید و سر به زیر انداخت و ارام به پدر زمزمه کرد "انشاالله بعدی"

من گنه کارم! چون رنگ قرمز کفشم در8 سالگی در ماه بی گناهان  گنه کار بود

من گنه کارم! چون گیسوانم پرده شهوت مردان است

من گنه کارم!  چون عشقم را انقدر بزرگ کردم که در پستوی خانه مان هم جا نمی شود

من گنه کارم! چون   همسایه مان بیوگیش را به پای جوانیش پیر کرد

من گنه کارم! چون وقتی پدر بزرگ هایم زن هایشان را می شمردند همه با تعجب به اشکهای مادربزرگ هایم می نگریستند

من هر روز گناهانم را با اب زمزم می شویم و هر هفته غسل تعمید می دهم

اما گناهان من در رحم مادرم با من رشد کردند و در تولدم زاده نشدند بلکه مرا زاییدند  و با هیچ پاکی پاک نمی شوند